هیچ دانی مهر تو در سینه است ؟
                                              یاد تـــو انـــدر دل بی کینه است !
      هیچ دانی در دلـــم جــا کرده ای ؟
                                             عشق خود در سینه برپا کرده ای!
      هیچ دانـــی هدیه ای بر این دلی ؟
                                              هـــــدیه ای از جــانب رب جلی !
      هیچ دانــــی تا ابـــــد مست توام ؟
                                             عـــاشق و بیــــدل ، پا بست توام!
      هیچ دانی بـــر دلت پــــروانه ام ؟
                                              در رکــــاب عشق تــو دیوانه ام !
      هیچ دانـــی مــرهم زخــــم منی ؟
                                              بــر دلم محــرم تر از هر محرمی!
      هیچ دانــــــی بر دلــــم آئینه ای ؟
                                              بهتر از هر بهتری ، پـاکیزه ای !
      هیچ دانـــی مست آن خوی توام ؟
                                              بسته ی آن نــــرگس روی توام !
                                                                                 علی - 11/4/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

             ای دل چــرا غمــدیده ای       وز دولـــتت افســـرده ای

             شاید ز غـیرت مــرده ای       از آن جفــــا پـژمــرده ای

             یارت شده محبـــوب غیر       کــرده جفـا ، مجذوب غـیر

             این اهــل دنیـــا فانی اند        بـــر بی وفـایی جــانی اند

             گاهی به عشقت فانی انـد       گـــاهی ز غیرت خـالی اند

             صد بـــــــارگفتم با وفـــا       یـــاری بجـــــو از آن خدا

             یاری وفـــاجو دلــبــری        از بــی وفـــایی هـــا بری

             یــاری بخـواه از آن خدا        هــرگــــز نگردد او جـــدا

             جــانــت بـــده در راه او        عشقت شــود همـــراه او

             با او شوی تا عرش حـق     یـارش شوی در فـرش حق

             جانت شود جانش شوی      عشقت شود عشقش شـوی

             بــــر زاریش زاری کنی       انـــــدر خوشی یاری کنی

             انــدر دعــــا یادش کنی        در نـاخوشی شـادش کنی

             در بنــــدگی همــراه هم         در زنـــدگی همــــراز هم

             وان دلــبرت بــه بـایدت        بــر دیگــران شه بــایدت

             از لطف حق غافـــل مشو      فـاضل بـــود کـاهل مشــو

             شایــد کســی آیـــد تـرا        از عــــافیت گـــوید تـــرا

             منت کشی از حق رواست     بر درگهش زاری سزاست   
                                                               علی

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

    و باز فاطمیه آمد ...

    و باز بوی غربت و بوی کوچه و بوی مدینه از زمان میبارد ...

    باز هم علی تنها ماند

    باز زینب مادر پدرش شد

    باز مردم مدینه از گریه های فاطمه راحت شدند !!!

    باز قلب بچه شیعه ها فشرده شد

    باز بغضی پنهان در گلو خفه شد

    باز در انتظار روی منتقم چشم به در داریم

    باز دستان فاطمه از کفن برون شد

    باز دست علی به پهلوی شکسته رسید

    باز دلم تنگ است

    و به انتظار مهدی چشم انتظارم ...

    و اینم شعرم تقدیم به مادر شیعیان :

    تـــو را از گُل نه از گِل آفریدند
                                             تــــو را از جنت و دل آفریدند
    تو اهـــل کــوثر و اهلِ خدایی
                                              تـو فـــــرزندِ عزیزِ مصطفایی
    به قلبم تـــا ابـد تیری نشسته
                                              که بـر پهلوی تو دربی شکسته
    تو هستی حــامی مولای مردان
                                              شفیعی بهر هر شیعه ، مسلمان
    بنـازم نـــام تو نام خدائیست
                                            که کردارت همه خوی الهی ست
    پیمبر دست تو بوسید و بو کرد
                                             ز بوسیدن ببین احمد  وضو کرد
    توئی کفو علی  مــادر به شیعه
                                              تـــوئی عشق علــی ، ام الائمه
    که جــانم تا ابد قربـــان جانت
                                               شوم قربــانی ات جـانم فدایت
    بود ایمــــان من شور حسینت
                                               امـــام مجتبی  نــور دو عینت
    تـــوئی بهر پــــدر ام ابیـــها
                                               تــــوئی محبوبه ی یزدان یکتا

                                                                                علی - 31/2/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

    یا لطیف ...
    باز جمعه آمد و رفت و دلها همه در آرزو ماندند ...
    تقدیم به امام عصر (عج) : 
    بــــاز این دل در هـــوای مـوی توست 
                                          بــــاز صهبــای دل بین ، سـوی توست 
    بر دلـــم حــــاکم تــــوئی ای لطف حق 
                                          بــــاز دل آشفته ی گیســـــوی تــوست
    بی تــــو در صحــرای دل گم گشته ام 
                                          بر سرم بنمــا عبور آن کــــوی توست 
    تا تـــو را دارم بگو غم  نـــام چیست ؟
                                          فکر و ذکــرم تــــا ابد آن خوی توست
    بـــــر دلـــم بنشسته ای مـــولای عشق 
                                          بوی خوش بگرفته ام ، آن بوی توست
    دست خود بــــالا بـــرم  بهر ظــــهور 
                                          گــــر شـوم لایق دلـــم ، سبوی توست 
                                                                  علی - 20/2/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

    آری باز هم از او گفتم ...
    او که پیامبر مهربانی هاست ...
    او که رحمه للعالمین است و مایه برکت زمین و اهلش ...
    او که همه ی عالم طفیلی اویند و محور دنیاست...
    او که سوخت تا ما را بسازد ...
    او که در عمق دل منزل دارد ...
    او که ذکرش مایه قبولی نماز ماست ...
    راستی واقعا در عمق دلمون چه کسی را بیشتر از همه دوست داریم ؟
    چندی پیش شعری در وصف پیامبر سرودم اما انگار دلم راضی نیست
    فکر میکنم ما آنچنان که باید در وصف پیامبرمون مطلب و سخن و شعر
    نگفتیم و نگفتم ...
    پیــامبرما - که جــــانم به قربانش باد- رحمه للعالمین است و مطمئنا در
    زندگی خود خیلی مدیون ایشــان هستیم و بودیم و فکر می کنم باید بیش
    از اینها از او بگویم ...
    پس تقدیم به پیامبری که در عمق دلم منزل دارد :

    تــــو امــــین دلمی بـــــر دل من امــانتی
                                       تــــو امیر دلمی بـــــر دل مــن سعــادتی
    من اسیر دل تـــو بـــر دل تـــو طفیلی ام
                                       تـــو عجین بـــا دلمی بر دل من عنـــایتی
    تــــا ابــــد مست توام با دل تــــو همنفسم
                                       تـــــو عزیز دلمی بـــــر دل من حرارتی
    مــــونس قلب منی انــــیس شبهـــای منی
                                       تو شفـــا و مــــرهمی بر دل من شفاعتی
    شب و روز من توئی بهارعمر من توئی
                                       دل و دین من تــــــوئی بر دل من  دیانتی
    نام تـــو ذکـــر منست قبــــولی صلوه من
                                       خـــال تـو دلیل مـن ، بـــر دل من دلالتی
     خـــاتـــم رســــالتی دلــــیل خلـــقت منی
                                       رحمت و سعــــادتی بر دل من عبـــادتی
     اسوه و راهبــری از همه عــالمم ســری
                                       ثـــروت قلب منی بــــر دل من نهــــایتی
                                                                    علی - 1/2/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

      اول سلام به عزیز دلم امام رضای رئوف 
      آقا جان دلم برای حرم زیبات تنگ شد و حرفهــــای دلم شـــد شعر و برات گفتم
      امید که قبولم کنی :

      چه گــویـم مشهـدت شــهــد دل من             تـــو هستی کعبـــه ام مهـــد دل من
      ضریحت قطـعه ای از خــاک  کـوثر            شمیمت بهــتر از  هر مشک و عنبر
      رضـا جــان بی تو من قدری ندارم             ولای ات دارم و دردی نـــــــــــدارم
      که درمــانم تــوئی ای جــان جانان            همـه ایمــان مــن ، مولا و سلـطان
      امــامم هستی و مــن هــم غلامت             شفــیـــعم گــردی  و جــانم فــــدایت
      حریمت جنت  و فردوس اعــلاست             کنـــیزت بـهتراز شـاهـان دنیـــاست
      همه شاه و گـــدا در پیش تـو خس             که عشقت در جهـان بـاشد مرا بس
      بود خــدمت بـــــه  تـــو آمـــال قلبم            اگـر قــابــــل کنی رخصت به  وصلم
      همه کعبه رونـــد بــر حج و عمره             دل من کــوی تــــــــو ای مـــاه بدره
      الــهی بی رضــــــا هــرگز نبـــاشم             رضــایم حـق بــود بی او چه باشم؟
                                                                                                  علی - 15/1/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

     سلام

     تقدیم به  پیامبر مهربانی ها حضرت محمد مصطفی (ص) و امام جعفر صادق (ع)

     ای که نــــامت بر دلم آرامش است
                                                               ای که یــــادت در دلم آسایش است
      ذکر تـــــو بر جـــان ما نوری دهد
                                                                فکر تـو انـــدر ســــرم شوری دهد
      روز میلادت رســـید رحمت رسید
                                                                بر همه اهل جهـــان نــــورت دمید
      نام تو ذکــــر صلوه و صوم ماست
                                                                نام تو بـرکت به روز و نوم ماست
      احمد است نـــــامت مبارک بهر ما
                                                                اسوه و خـــاتم بــــود بــــر دهر ما
      روز میلاد پیمبر صادق آلش رسید
                                                                شیـعه را از مکتبش شـــوقی دمید
      از دو گوهر گوهری حـاصــل شده 
                                                                دیـــن و مذهب بهر مـــا کامـل شده

                                                                                         علی - 5/1/87

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]

سلامی به لطافت بهار زیبا به همه دوستان
برای همه تون آرزوی موفقیت و بهروزی و سلامت دارم . همچنین آغاز هفته وحدت
و میلاد نبی اکرم (ص) و امام جعفر صادق (ع) بر همه دوستداران آن بزرگــــــواران
مبارک باشه ...
برای این پست هم چند تا حکایت جالب را انتخاب کردم که به همه تون هدیه می کنم :
طلبکاران بدهکار خود را به نزد حاکم بردند و گفتند که از وی هزار دینـار طلب دارند و
او از پرداخت سر باز میزند .
حاکم از مرد پرسید : در برابر ادعای این طلبکاران چه جوابی داری؟
جواب داد : آنها درست می گویند و من به آنها بدهکارم اما من از آنها می خـواهم به
من مهلتی بدهند تا زمینها و شتران و گوسفندانم را بفروشم و قرض آنها را ادا کنم !
طلبکاران گفتند : ای حاکم ! به خدا قسم او دروغ میگوید. او اصلا مالی ندارد ، نه کم
و نه زیاد که بخواهد آن را بفروشد!
بدهکار گفت : ای حاکم ، خودتان شنیدید که آنها بر تهیدست بودن من شهـــــادت دادند 
پس چگونه از من مطالبه قرض می کنند؟
وقتی چنین شد ، حاکم دستور داد او را آزاد کنند.

                              **************************
مردی در بغداد بود که قرضهای زیادی بالا آورد و مفلس گشته بود.قاضی دستور داد :
دیگر کسی به او قرض ندهد و هرکس هم که به او قرض داده است صبر کند و قرض
خویش را مطالبه نکند.
و آنگــــاه دستور داد او را سوار بر قــــاطری کنند و در شهر بگردانند تـــا همه او را
بشناسند و از معامله کردن با او خودداری کنند.
او را در شهر گردانده و آنگاه به مقابل خانه اش آوردند. زمانی که از قاطر پائین آمد
صاحب قاطر گفت : کرایه قاطر را بده!
مرد برگشت و گفت : ای احمق! از صبح تا حالا برای چه کاری رفته بودیم ؟
                           ****************************
عثمان بن عفوان کیسه ی زری را بوسیله ی غلامی به نزد ابوذر فرستاد .عثمان به
غلام گفته بود : اگر ابوذر کیسه را از تو قبول کند ، آزاد خواهی بود .
وقتی غلام با کیسه ی زر به حضور ابوذر رسید ، ابوذر از قبول آن امتنـــــاع ورزید .
غلام اصرار کرد که آن را از او بپذیرد ، ولی او سر باز زد .
غلام با جدیت گفت که آن را قبـــول کن و گفت که : آزادی من در این است که تو این
کیسه را قبول کنی .
ابوذر جواب داد : آزادی تو در قبول است ولی به قیمت بندگی من !

نوشته شده توسط : علی

نظرات دیگران [ نظر]